Hrabia z hrabiną sa nad stawem i widzą kochającą się parę łabędzi. Hrabina mówi:
- Też bym tak chciała...
Hrabia:
- Wiesz co, może nie teraz, bo nie chce mi się dupy moczyć.

Hrabia mówi do Jana, by ten wyjrzał przez okno:
- czy tramwaje jeżdżą po dachach Janie ?
Jan rozgląda się chwilę i odpowiada:
- Nie, jaśnie Hrabio, po szynach na drodze.
Hrabia:
- do dlaczego do jasnej cholery w gazetach piszą, że tramwaj potrącił kominiarza?

Angielski lord wraca po południu do domu. W drzwiach wita go służący John:
-Znowu żeś się szlajał po burdelach ty stary pierdzielu?
-Nie, drogi Johnie. Poszedłem wreszcie kupić aparat słuchowy.

Hrabia miał pojechać na wojnę:
-Janie, tu masz klucz do pasa cnoty hrabiny, strzeż go i hrabiny!
Hrabia pojechał:
-Po dziesięciu minutach dogania go Jan:
- Hrabio, hrabio! Nie pasuje!

- Janie, czy cytryna ma nóżki? - pyta hrabia lokaja.
- Nie, jaśnie panie.
- Cholera, znowu wycisnąłem kanarka do herbaty!

Świeżo upieczony hrabia był ciekaw jak powinno się poprawnie kreować image. Zapisał się więc do Klubu...
- Masz najnowszego Mercedesa?
- No... nie.
- Masz dwupiętrową willę?
- No... nie.
- A masz chociaż taki łańcuch wysadzany brylantami i innymi drogimi kamieniami?
- No... nie.
- No to jak już to wszystko będziesz miał, to wtedy pogadamy.
Dzwoni więc do swojego służącego:
- Janie... Sprzedaj nasze Cadillaci i kup takie tanie, niemieckie gówno jakim teraz wszyscy jeżdżą.
- Dobrze Panie...
- I każ zburzyć dwa górne piętra naszej willi.
- Dobrze Panie... Coś jeszcze?
- Tak... zabierz Burkowi obrożę i mi ja przywieź.

Hrabia zwraca się do Jana:
-Janie, podaj śrutówkę.
-A co, idzie hrabia na polowanie?
-Nie, zmieniam służbę.

Siedzi hrabia przy stole, a obok niego hrabina. Wielka uczta. Ważni goście na niej. Hrabinie zachciało się puścić bąka. Zaczęła szorować krzesłem, żeby nie było słychać. Gdy już to zrobiła hrabia odezwał się do niej szeptem:
- Co to za smród. Jak hrabina mogła.
Hrabina:
- Przepraszam, ale niech to zostanie między nami.
- Nie, nie, lepiej niech się rozejdzie.

Hrabia puka do drzwi Hrabiny:
- Hrabino azaliż mogę wejść?
Hrabina na to:
- A wejdź, a zaliż!

- Janie, drzwi do windy otwiera się w prawo czy w lewo?
- W prawo, panie hrabio.
- O cholera, znowu zjechałem na dół zsypem.

Hrabia po dłuższym pobycie za granica wraca do swoich posiadłości. Na dworcu
czeka na niego zaprzęg koni i wierny sługa Jan.
- No i cóż tam zdarzyło się nowego we dworze podczas mojej nieobecności, Janie?
- Nic nowego Jaśnie Panie... no może tylko to, że Azorek zdechł.
- Azorek ?! Mój ulubiony pies? Jak to się stało?
- Ano nażarł się końskiej padliny, to i zdechł.
- A skąd we dworze końska padlina?
- Konie się poparzyły, to zdechły.
- Jak to konie się poparzyły ??... Od czego?
- Od ognia, Panie, jak się stajnia paliła.
- A kto podpalił stajnie?
- Nikt, od płonącego dworu się zajęła.
- Na miłość boska, to i dwór spłonął? Jakim sposobem?
- Ano po prostu. Świeczka przy trumnie teścia Pana hrabiego się przewróciła i firany się zajęły.
- Och! A czemu mój teść umarł?
- Bo Jaśnie Pani uciekła z tym oficerem, co się z nim od trzech lat spotykała.
- Spotykała się od trzech lat?! To przecież nic nowego!
- Właśnie mówiłem, Jaśnie Panie, że nie zdarzyło się nic nowego.

Hrabia czyta gazetę.
- Janie, czy tramwaje jeżdżą po dachach?
- No nie panie hrabio, tramwaje jeżdżą po szynach na ziemi.
- No to dlaczego tutaj napisali, że tramwaj zabił kominiarza?

- Janie... czy cytryna ma nóżki?
- Nie panie...
- O cholera, znowu wycisnąłem kanarka do herbaty...

Wchodzi hrabia do pokoju. Patrzy, a tam wielka kupa. Woła:
- Janie!
- Ja też nie!

Dzieci podchodzą do hrabiego spacerującego po parku i wskazując na zamek, pytają:
- Czy pan mieszka w tym zamku?
- Tak.
- A czy tam nie ma żadnego straszydła?
- Nie ma. Jestem jeszcze kawalerem.